Galatasaraydaki 3. döneminin henüz başında veya Dünya Kupasındaki performansından sonra Hakan Şükür 'ün artık eskisi gibi olmayacağı inancının yavaş yavaş oturmaya başladığı zamanlarda alınan her forvet, Yeni Hakan Şükür umuduyla alınıyordu.
O dönemde, iri kıyım defans oyuncuları veya yaygın bir önlibero sistemleşmesi olmadığından; forvetlerin de şimdi olduğu gibi bir çok çeşidi yoktu doğal olarak; sırtı dönük, boş koşu yapan, uzun, adam eksilten... Forvetlerin işi basitti; bunların hepsine birden az veya çok sahip olmak. Şimdi o sorumluluğu en aza indirgeyip forvetlerin üzerindeki sorumluluğu azaltan, onları sınıf sınıf ayrılmaya zorlayan ofansif üçlüler hakim diyebilirim. (Ronaldo-James-Bale veya Depay-Pogba-Mata)
Adanasporu Süper Lige çıkaran, sonraki sene aynı formayla Süper Lig 'de 18 gol atan Necati Ateş de 24 yaşında Galatasaray 'a geldiğinde yeni Hakan Şükür umuduyla alınmıştı. Ondan eksik bazı özellikleri vardı elbette ama her zaman oynadığı takım için yüzde yüzünü ortaya koydu Necati. Yüksek pozisyon bilgisi, stoperleri zorlayan boş koşuları yoktu belki ama düzgün bir ayağı vardı. En önemlisi enerjisini sonuna kadar kullanmaktan kaçınmayan bir yapıya sahipti.
Dün Galatasaray 'ın evladıyım diyip, bugün kulüp FFP sıkıntısı çekerken parasının kuruşu kuruşuna hesap yapan ne evladı olduğu belli olmayanlara karşın Necati Ateş her zaman çağrıldığında geldi, görevini yaptı, misyonunu tamamladığını düşündüğünde de sessizce çekip gitti. Şimdi de Öz Evlat Necati Ateş futbolu bıraktığını açıkladı. Yolu ve bahtı açık olsun.
